Σάββατο, 09 Ιουλίου 2022 11:15

Απροσδόκητη ομορφιά

Written by
Rate this item
(0 votes)
Κάθε φορά, που ήθελε ο Θεός να ελαφρώσει τους ανθρώπους, ξεχνούσε τα σοβαρά και τα ασήκωτα και έπεμπε τα πιο πορφυρά δειλινά, εκείνα που συνωμοτούν με τους καημούς και τους έρωτες, να προβάλλουν ανάμεσα στις πιο άσχημες και γερασμένες πολυκατοικίες, σε συνοικίες που χτίστηκαν από γκρίζο και κατάθλιψη.
Χωρίς ενδοιασμούς και κανόνες επέτρεπε στην ζωηρή, ανήθικη τύχη να ενδώσει στους πιο αδιάφορους και ανάξιους από την οικουμένη Του.
Άφηνε τα χρώματα να ελευθερώσουν τη μυρωδιά τους, βασιλικός για το πράσινο, κρίνος για το λευκό, κυκλάμινο για το ροζ και έβενος για το μαύρο.
Μπέρδευε τις αντιθέσεις και τα συναισθήματα αναμεταξύ τους, την αγάπη με τον οίκτο, τη θλίψη με την αναστάτωση, το πένθος με τον ενθουσιασμό, τη μάζα με το κενό, τη βαρύτητα με τον πόθο, τον πόλεμο με την αλλαγή, την έμπνευση με την ανία.
Μα πιο πολύ διασκέδαζε, όταν οι επαίτες της σαγήνης και του κάλλους, συναντούσαν την πιο ατόφια και αγνή ομορφιά σε κορίτσια θαμμένα σε άγνωστες επαρχίες.
Μια τέτοια απροσδόκητη καλλονή καθήλωσε για πάντα το λογισμό μου.
Ευστράτιος Παπάνης
 
Read 649 times

Newsletter Subscribe

Όλα τα νέα και οι ενημερώσεις απευθείας στο email σας.
© 2022 psichologia.gr. All Rights Reserved. Designed by Kosnet.gr